Halakhah do Awoda zara 2:3
אֵלּוּ דְבָרִים שֶׁל גּוֹיִם אֲסוּרִין וְאִסּוּרָן אִסּוּר הֲנָאָה. הַיַּיִן, וְהַחֹמֶץ שֶׁל גּוֹיִם שֶׁהָיָה מִתְּחִלָּתוֹ יַיִן, וְחֶרֶס הַדְרִיָּנִי, וְעוֹרוֹת לְבוּבִין. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, בִּזְמַן שֶׁהַקֶּרַע שֶׁלּוֹ עָגוֹל, אָסוּר. מָשׁוּךְ, מֻתָּר. בָּשָׂר הַנִּכְנָס לַעֲבוֹדָה זָרָה, מֻתָּר. וְהַיּוֹצֵא, אָסוּר, מִפְּנֵי שֶׁהוּא כְזִבְחֵי מֵתִים, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. הַהוֹלְכִין לַתַּרְפּוּת, אָסוּר לָשֵׂאת וְלָתֵת עִמָּהֶם. וְהַבָּאִין, מֻתָּרִין:
Te rzeczy bałwochwalcom są zabronione (Żydowi), a ich issur (zakaz) jest issur (pochodną) korzyści: (ich) wino i ocet bałwochwalcy, którym na początku było wino [ aby wykluczyć Gojów, którzy kupili ocet od Żyda, w którym to przypadku korzyści nie są zabronione. Dlatego, że korzyść jest zabroniona, ponieważ mógł ją ofiarować jako ofiarę bałwochwalstwa, a ocet nie jest oferowany jako libacja]; i ceramika Hadriana [Cesarz Hadrian ugniatał glinę z winem i robił z niej naczynia bez wytapiania jej w piecu. Zabierali je na wojnę, a kiedy chcieli, umieszczali odłamki w wodzie, w której się rozpuszczały. Glina opadłaby na dno, a wino pozostałoby rozcieńczone w wodzie—stąd nazwa „ceramika Hadriana”]; i „skóry serca” („oroth levuvin”) [tak zwane, ponieważ zrobili okrągłą dziurę (w skórze), z której wyciągnęli serce (lew) i ofiarowali je bałwochwalstwu.] R. Shimon ur. Gamliel mówi: Kiedy cięcie (skóry) jest okrągłe, jest to zabronione; gdy jest wydłużony (w linii prostej), jest dozwolony; [bo tylko okrągły krój jest wykonany dla bałwochwalstwa. Halacha jest zgodna z R. Shimon b. Gamliel.] Jest dozwolone (czerpać korzyści z) ciała, które idzie do (ofiarowania) bałwochwalstwa (jeszcze nie zostało ofiarowane) i jest zabronione (czerpać korzyści) z mięsa, które wychodzi, [które już ma był oddany bałwochwalstwu]; ponieważ jest jak „ofiary umarłych” (Psalm 106: 28). To są słowa R. Akivy. Ci, którzy idą do tarputh [bałwochwalcza rozpusta (od "beth tarpah", pudendum kobiety)]—nie wolno się nimi zajmować; [bo wtedy idą i dziękują swemu bałwochwalstwu (za sprzedaż), a ponadto kupują (za zyski) to, czego potrzebują do swoich bałwochwalczych ofiar). Halacha jest zgodna z R. Akivą.]